11 juli 2017 – Onze prachtige trouwceremonie

HIJ: langzaam laat ik me achterover vallen, volledig vertrouwend op de mannen die achter me staan. Ik landt zacht in de handen van mijn broeders. Voorzichtig kom ik los van de grond en wordt op handen gedragen richting de plek van de ceremonie. Met de kracht van de mannen onder me, zie ik de wolken boven me langzaam voorbijschuiven. “Waar zullen we hem neerzetten?” klinkt het lachend terwijl we het vuur in het midden van de open plek naderden. “Tamara houd wel van een knapperig korstje” wordt er gegrapt. En ondanks de algemene hilariteit sta ik even later weer met beide benen op de grond. Terwijl de mannen een cirkel om me heen vormen is het alleen nog maar wachten op mijn bruid….

ZIJ: daar lig ik hoog opgetild en geheel gedragen door mijn Sisters. Ik wordt gewiegd en liefdevol toe geneuried. Boven mij waaien de wolken langzaam voorbij in de blauwe lucht en ik voel me gedragen. Dan laten ze me een stukje zakken, tot ik iedereen in de ogen kan kijken. WAUW, wat een liefde en verbondenheid. Ze zetten me zachtjes neer en lopen voor me uit naar de vuurcirkel waar de mannen op ons staan te wachten. Ze gaan als een erehaag voor de toegang staan.

HIJ: terwijl de vrouwen een erehaag vormen bij de ingang van de cirkel zie ik in de verte mijn bruid aan komen lopen. Stralend als nooit te voren loopt ze langzaam door de haag van vrouwen terwijl zachte handen haar aanraken en begroeten. En na een laatste fluistering van haar vriendin is ze daar eindelijk voor mij.

ZIJ: begeleid door mijn dochters en hun vriendinnetjes nader ik de vuurcirkel. Door de erehaag zie ik Timo bij het vuur staan. Mijn maatje, mijn soulmate, de man met wie ik zo ga trouwen. Langzaam loop ik naar hem toe en wordt door mijn Sisters liefdevol gestreeld. En dan sta ik in de cirkel en zie alleen nog de warme ogen, vol liefde, van mijn man.

HIJ: ik zie haar als nooit tevoren. Al haar liefde, al haar goedheid komen volledig binnen. De vrouwen komen tussen de mannen staan en de cirkel wordt gesloten. De ceremonie begint. Woorden schieten te kort om alles wat er gebeurt te beschrijven, maar ik kan jullie wel vertellen dat ik me sterk, mannelijk en gedragen voel, maar vooral heel liefdevol. Mijn liefde voor Tamara loopt over en ik kan haar recht in de ogen kijken en die liefde overbrengen. Haar ogen weerspiegelden dezelfde liefde voor mij…. een nieuw begin is gemaakt.

WIJ: daar staan we, man & vrouw… liefdevol met onze armen om elkaar heen. Een voor een komen onze lieve vrienden om ons heen staan, handen op onze en elkaars schouder, één groot netwerk vormend, in verbinding door alle open harten, vol liefde. Magisch!

Film by Michæl Habraken Photography. Onze eeuwige dank! 

Leave a Reply