12 december 2017 – Boktor

pexels-photo-751546.jpeg

Één boktor en alles staat op zijn kop.

Alles gaat op rolletjes sinds we het idee hebben gekregen om de Tipifamily te worden. Al maanden valt het ene puzzelstukjes na het andere op zijn plaats.
Het is één grote bevestiging dat we op het juiste pad zitten.

Totdat er een boktor om de hoek kwam kijken.

We gaan op reis maar willen wel graag een plekje in nederland houden waar we op terug kunnen vallen. Als we vrienden willen bezoeken of een opleiding willen doen en om die paar spulletjes waar we aan gehecht zijn een fijn plekje te geven. Vooral voor de kinderen geeft dit rust dat er toch nog ergens een bed is waar de knuffels die niet mee op reis kunnen op hun wachten.

Op het moment dat we de deal sloten om een chaletje over te nemen op een camping hier in de buurt kwam er uit het plafond van het desbetreffende chaletje een boktor gekropen. Als timmerman ken ik ze maar al te goed en nog beter de schade die hun onverzadigbaar hongerige larven aanrichten. In een houten chalet is dit wel het laatste dier wat je wil zien. Na een paar plafondplaten te hebben opgetild en geen schade te hebben gezien vertrokken wij met een onrustig gevoel naar huis. In het contract voor de verkoop wat we daarna volgens afspraak hebben opgesteld hebben we een regel opgenomen die ons indekte tegen schade door boktor. Dit viel echter compleet in verkeerde aarde.

Het contact met de vrouw waarvan we het chalet zouden overnemen was bijzonder prettig. Een warm bad. De gun factor was van beide kanten helemaal aanwezig. Dit moest zo zijn. De reactie van deze vrouw op onze eerste versie van het contract was daarom voor ons compleet verbijsterend. Koud, aanvallend, wantrouwend. Het leek een compleet andere persoon.
En ook hier zagen we een kans om ons hart open te houden. We hebben ondanks dat we flink in de angst schoten (afgelopen zondag hebben we ons huis verkocht en we moeten er 30 maart uit zijn) zo goed mogelijk met een liefdevolle houding gereageerd. Het mocht niet baten. Vandaag kregen we een reactie dat ze het chalet had laten controleren, het in orde bevonden was en dat alle afspraken waar we eerder de hand op hadden geschut vervallen waren. De overname moest op haar manier. My way or the Highway.

En daar zitten we nu, op te bank……..

Dankbaar dat het universum ons heeft laten zien dat dit niet de juiste weg is en te bruisen van ideeën hoe we dit ogenschijnlijke probleem tot een kans kunnen maken.

Wij gaan voor de Highway!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s