5 oktober 2017 – Moederschap

Moederschap

Ik ben sinds gisteren weer terug in Nederland. Van alleen zijn, 26 graden, heerlijk strandweer en strak blauwe luchten, naar het gezinsleven, 14 graden, donkere luchten en sterke wind. En dat doet wat met me. Na de eerste euforie van het weerzien, werd ik al snel geconfronteerd met bepaald patronen in ons gezin. Er even zonder te zijn geweest en ze dan weer tegenkomen, maakte dat het extra binnen kwam. En dat ik weerstand voelde. Weerstand in het moederschap. Een duidelijk gevoel van: DIT WIL IK NIET! En dat was best heftig, want blijkbaar heb ik daar een oordeel over. Dat een moeder dat niet hoort te voelen, dus dat mijn gevoel er niet mag zijn. En dat maakte het extra moeilijk.
Onze dochters hebben geen gemakkelijke start gehad in hun leven. Lente was net 15 maanden toen Linde werd geboren en ik in een (postnatale)depressie terecht kwam. En wie ooit een depressie heeft gehad, weet dat je niet veel hebt te geven. Je bent numb, vanbinnen gevoelloos. Daar zit je dan, met twee afhankelijke kleintjes die je hard nodig hebben. En eigenlijk heb je niets te geven. Het was moeilijk. Ik moest van mezelf er voor ze zijn, dus heb ik gegeven wat ik kon en was er voor ze op mijn manier. Ik gaf woorden aan het gebeurde en sprak het letterlijk aan ze uit: dat wat er aan de hand was met mama, dat ze niet van me kregen wat ze nodig hadden, maar dat het niet aan hun lag. Hoe ik het graag anders voor ze had gewild. En dat ik het nu niet kon voelen, maar dat ik echt van ze hielt. Dit in de wetenschap dat ze het nog niet konden begrijpen, maar dat de energie van deze woorden iets voor ze zou doen. Ook heb ik ze uren vastgehouden, ze net zo lang borstvoeding gegeven tot zij zelf aangaven dat het genoeg was. Ik ben zoveel mogelijk aan hun noden tegemoet gekomen en ik kan echt zeggen: ik heb gedaan wat ik kon, en misschien nog wel meer.
Het was een heftige tijd. Gelukkig ben ik eruit gekomen. En is de liefde voor mijn kinderen gaan stromen. Ik heb ze liefdevol begeleid, ze gekoesterd en zoveel mogelijk bedding gegeven om zichzelf te kunnen zijn. Hun mooie IKje. En terug kijkend is dat ook een hele tijd gelukt. Tot ze op hun vorige school zoveel onveiligheid ervaarden dat ze in overleefstand kwamen. Ze sloten zich af. Vooral voor zichzelf. Om maar niet te hoeven voelen. Bij Lente uit zich dat in heftige emoties, vooral veel boos zijn. Bij Linde in please-gedrag of juist extreem haar eigen zin doen. Beide bevriezen regelmatig in hun zijn. Hartverscheurend om te zien. En daar begon mijn machteloosheid. Ze sloten zich ook voor mij, weigerden mijn hulp, mijn luisterend oor. En dat is zo moeilijk!! Eigenlijk kan ik niet accepteren dat het zo is, ik wil graag anders. En hoewel velen zeggen dat het logisch is, je wil gewoon het beste voor je kind, is het niet handig. Want waar het om draait is acceptatie: accepteren wat er is. Dat het er mag zijn. Want juist dat creëert ruimte. En rust. En de mogelijkheid om er echt te zijn als moeder. En daar strubbel ik dus al maanden mee. Ik ben moe. Moe van alle emoties. Moe van het harde werk die opvoeden mij kost. En moe van het voelen van alle weerstand.
En dat diende zich aan toen ik gisteren weer thuis kwam. En ik wilde het niet. Wees het in mijzelf af. Dat resulteerde vanmorgen in me ziek voelen, misselijk, koortsig, pijntjes in mijn lijf. Een uitnodiging van mijn lichaam om te voelen, dat wat er is. En vanmiddag voelde ik het. Vooral verdriet. Dat moeder zijn voor mij zo hard werken is. Maar ook voor het kleine meisje dat ik ooit was. En die niet heeft gekregen wat ze nodig had. Die zich ook had gesloten. En die zich had voorgenomen om het heel anders te doen met haar kinderen, maar in verschillende opzichten tekort schoot. En dat zo moeilijk vind om te accepteren.
De ruimte geven aan mijn gevoel over het moederschap geeft mij meer rust. Rust in mijn lijf. Even klaar met ertegen vechten. Overgave. En daarmee dient zich een nieuw vertrekpunt. Om te oefenen in dat wat er is…. 💗🙏🏻

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s