It’s time to go…

TIJD

Het is tijd… tijd om te vertrekken. De beweging is in ons voelbaar en zegt: Ga! Ga en vertrouw!

En dat is precies wat we willen doen. Praktisch gezien zijn we nog niet helemaal klaar (en dan bedoel ik met de camper en trailer)…. maar WIJ zijn wel KLAAR. Klaar om onze taak in de wereld uit te gaan voeren.

Het voelt best spannend nu het zover is. En wanneer ik stil ben en voel waarom het zo spannend is, dan is het niet het loslaten van alles hier in Nederland of naar het onbekende reizen. Nee, het zit in mij. Om onze missie uit te dragen moeten we ons aan de wereld laten zien. Zijn wij een kanaal om verandering in de wereld neer te zetten. En dan is het nodig om jezelf volledig te laten zien. No more hiding, je niet meer kleiner maken. En eigenlijk ben ik daar een beetje bang voor. Om mijn licht vol te laten schijnen en mijn grootsheid aan iedereen te laten zien. Want een stemmetje in mij blijft zeggen: wie ben ik?

En toch is het daar tijd voor. Niet naar mijn ego luisteren en het gaan doen. Doen waarvoor ik op deze aarde ben. En me niet laten weerhouden door mijn angst. Reizen is een stap die me gaat helpen bij deze transformatie. Het is dus tijd… tijd om te gaan.

Medio maart zullen we vertrekken 🙏🏻💚

In liefde,
Timo & Tamara

Geslaagd

🎶 So glad we made it! 🎶

Afgelopen vrijdag is het ons gelukt om onze rijbewijs voor klein vrachtwagen in één keer te halen. Wat zijn we blij!!
#vrachtwagenrijbewijs #in1dag

We are so happy that we passed our exam last Friday for our truck driving license! #truckdriverlicense #in1day

09bf1495-957a-42f6-9952-b1bee154d34f

Ecstatic T&T

03a305f7-a952-4511-b76d-84a19f7dd68d

Timo en ik houden heel veel van ecstatic dance… en om tijdens ons reizen niet meer maandelijks te kunnen dansen vonden we geen fijn idee. En vanuit dat verlangen ontstond er een geweldig idee… wat als we zelf Estatic mee konden nemen? Wat nou als we dit overal ter wereld zouden kunnen brengen? Ecstatic is zo hart openend. En wij worden er zo blij van. Een win/win situatie dachten wij. Dus Lady Aïda gevraagd om ons de kneepjes van het dj vak te leren. En wat leuk is dit. Het geeft ons zoveel vreugde!! Dus vanaf nu is Ecstatic T&T een feit. Whoehoeeeee!! ✌🏻🎶💃🏼🕺🏻

9e18e021-fa29-4d8f-bad5-3759566f9729

Stil

f398f7c0-6fe7-4214-981e-406522eef40f

Het is wat stil van mijn kant. Als Tipifamily delen we wel af en toe wat leuke dingen, maar dat wat ons echt bezig houdt of over onze persoonlijke processen is al even geleden. Terwijl er op dat gebied veel aan de gang is. Zowel bij Timo als bij mij.

Mensen, mensen… als ik terug kijk is het vanaf de zomer een heuse rollercoaster geweest. Wat nog extra geïntensiveerd werd na mijn reis naar Bali. Heel vaak gaf mijn ego aan dat het te veel was, dat ik dit niet kon dragen en dat ik hieraan onderdoor zou gaan. Maar iedere keer weer wanneer ik me overgaf aan het proces, bleek ik zachte kracht in mezelf te vinden, steeds meer bodem in mezelf te voelen die het tegendeel beweest, waardoor ik nog dieper kon gaan. En voor het eerst écht mijn donkere kanten durfde aan te kijken en te belichten. Daarin heb ik vanuit de buitenwereld van alles gespiegeld gekregen. Met iedere keer de uitnodiging om nog dieper in mezelf te zakken en het in mezelf te zoeken/vinden ipv buiten mij. Geen ontkomen meer aan. Dit is de bedoeling… no more excuses. Alleen de rauwe, vaak oncomfortabele waarheid van dat wat er werkelijk is.

Ik ben in alle lagen van mij leven aangeraakt. Als partner, als moeder, als dochter, als vriendin, als professional, als sister, als geliefde, als…. you name it. Ik ben in al die delen geraakt die mij MIJ maken. Quite a journey, maar precies dat wat nodig is voor we op reis gaan en veel moois in de wereld gaan brengen.

Ik voel nu de beweging om dit met jullie te delen. Mijn verhaal opschrijven helpt me om mezelf te bekrachtigen. Het te laten gronden in mezelf. Te helen. Door open over mijn struggles te vertellen en te delen wat het met me heeft gedaan en gebracht kan ik ook loslaten. Om daarna lichter verder te reizen en meer en meer mijn volledig potentieel te leven.

De komende tijd ga ik schrijven. Een serie die de verschillende thema’s en stukken in mij belichten. Ik schrijf dit puur voor mij, vanuit een innerlijke drive dat dit is wat ik nu moet doen. Omdat het goed is om te doen.
Voel je welkom om met mijn reis mee te reizen, te lezen en te delen. Want zeg nou zelf…. we moeten deze processen dan wel zelf doen, maar samen delen maakt het wel fijner.

TIPIsch LEVEN IN DE WINTER

C55703F8-9B64-47D3-8C5A-22D8C706E66D.jpeg
Het lag nooit in onze bedoeling om deze winter hier in Nederland in de tipi door te brengen. Nee, we zouden afgelopen zomer vertrekken met ons gezin en met de seizoenen gaan meereizen. Dan zouden we rond deze tijd heerlijk in het zuiden van Europa zijn en genieten van betere temperaturen dan de winter in Nederland.
Haha… het liep heel anders. Het leven had andere plannen met ons. We zijn nog niet vertrokken en wonen nog steeds in de tipi.
Overgave… dat is wat we leren. Sinds we onze missie hebben doorgekregen en we ons voorbereiden om te vertrekken worden we hier veel op uitgedaagd. En we worden er steeds beter in. Soms stribbelen we nog een beetje tegen, maar het is zoveel fijner om vol  in de overgave gaan en mee te stromen met dat wat het leven voor ons in petto heeft. En dat pakt altijd goed uit.
Dus toen het duidelijk werd dat we nog niet konden vertrekken, maar het de bedoeling was om langer in nederland te blijven… gaven we ons eraan over. We hadden simpelweg meer voorbereidingstijd nodig. Om de brandweerwagen en trailer in orde te maken. Maar ook om grote persoonlijke stukken in onszelf en onze relatie aan te gaan. Alles om ons klaar te stomen voor onze open harten missie 💚
En nu is het dus winter. We hebben echt een top zomer achter de rug. De kou zette pas laat in. We hebben daar echt mee geboft. En met de komst van de kou hebben we wat dingen in de tipi aangepast. De mooie reiskachel die we hadden aangeschaft bleek helaas niet voldoende vermogen te hebben om ons warm te houden, dus hebben we een kachel aangeschaft die dat wel kan. Ook hebben we een deel van de tipi met gordijnen afgeschermd om een kleinere ruimte te creëeren rondom de kachel. Warmer en knusser. Net te doen allemaal. Ach, Hoe erg is het om bijna permanent in je winterjas te wonen 😂. Extra donze dekbedden en dicht tegen elkaar aan kruipen helpt ons de nachten door. Voor de rest komen we bijzondere situaties tegen die je niet snel tegen komt wanneer je in een gewoon huis woont.
Want hoe kan je boterhammen smeren wanneer de pot met pindakaas of chocopasta is bevroren? Timo is creatief en stopt de pot gewoon even in de airfryer 😂
Mascara doet het ook niet zo goed met temperaturen beneden de 10 graden. Het is dan opeens dik en klonterig. Smeert voor geen meter. Van te voren opwarmen in een glas warm water doet wonderen. Ach, je moet wat he?!
We hebben ook gemerkt dat kou ervoor zorgt dat je gevoel van comfort minder wordt. En dat doet wat met je. Want voel je je niet comfortabel, dan heeft dat direct invloed op je gemoed. Alle triggers worden enorm uitvergroot. Geen escape meer mogelijk. Het heeft ons de afgelopen tijd dus ook geholpen om dingen die normaal gemakkelijk weg gestopt kunnen worden, aan te kijken en wat mee te doen.
Dus ja, de winter in de tipi doorbrengen is een uitdaging. Het is koud, best oncomfortabel en omdat we nu een nog kleinere leefruimte hebben (rond de kachel) is eigen ruimte hebben en je weg daarin vinden soms een uitdaging. Maar het goede nieuws is: we leven nog! Ons lijf blijkt goed tegen de kou te kunnen en zolang we in de overgave blijven, kunnen we zelfs genieten. Dat laatste vooral als we ergens uitgenodigd worden in een warm huis. Of als we ons bij iemand heerlijk mogen douchen 😉