In love with San Sabastian

We spend a few days in San Sebastian… and what a bliss. Such an amazing city! We had no plan visiting it, but because of the weather (rain) and Linde’s birthday we came to the aquarium. Driving into this city we were amazed of the good vibes and wonderful buildings we were seeing. We decide to stay longer and explore. We had the best time. The old part of the city felt like home. The beach around the corner our garden. The sea our window view. Delicious food in every street. Lovely people to talk to. Mmmmm… we made good memories here. San Sebastian is in our heart 

Our first birthday on the road

Today was Linde’s birthday, which we celebrate with great joy. The first birthday in our epic bus. Another milestone reached! We decorated the bus with festive garlands, nicely wrapped gifts and a nice cake with candles, just like we used to in the NL, but now a little smaller. It’s pouring today and so we travel to San Sebastián, a lively city on the coast, to enjoy ourselves. San Sebastián has an aquarium which held all the wonders of the ocean, for us to see. The nice thing about always having your home with you is that we parked around the corner from the aquarium. After the visit, we watched a movie, huddled together in the bed box (the latest movie from the Smurfs, one we’d love to recommend!). Then, afther some tea and reading another part of Harry Potter, the birthday came to a close. Tomorrow we will continue to explore this city. In the meantime, we created another lovely memory to share and think back on 💗

 

We also would love to share our Facebook post from earlier today on our private account. So you get to know our youngest a bit better 💗

5C7CD420-78F5-4D90-8182-C43B2A7E41F2

Linde, sweety, what a special day… 9 years ago, you saw the light of life for the first time. We celebrate this day with love because we are so happy to have you in our lives. To us, you are like the sun, radiant and warm ☀️ As colourful and wonderful like a rainbow 🌈  As beautiful and delicate like cherry blossom 🌸 With your fair heart, you have brought joy, light and love in our lives. The lucky ones are us, dad and mom, to have been chosen as your parent. We wish you an amazing and adventurous year. Dance, jump, laugh and keep surprising the world. Enjoy life, darling; you deserve it. We love you 💗

Ocean fun

Yesterday we arrived at the Atlantic Ocean. Something we were really looking forward to. As quickly as possible we threw our clothes on the beach and jumped into the ocean… naked. Playing in the waves like dolphins. What a delight  🙏🏻❤️ Today we spend the whole day on the beach. Bathing in sunlight, do some yoga, swim in the ocean and play in the sand. Life is great 🐬💦🧘🏼‍♀️☀️

AD19EA76-29A6-44D5-AB8B-0DC23D5A0A8F

Our girls find a way to earn some extra pocket money 💚

Mothers day


Mother’s Day… even on the road we will keep this tradition going. It is important to keep showing appreciating for your parent. To be thankful for all the love your mother has given you. To be thankful for everything she has done for you and still does. We ourselves were not taught this important tradition but we want to share it with our children, nonetheless. Appreciation is key to life.
Thank you, sweet Tamara, for being such an amazing mother! 🙏🏻❤️

 

Washing day

Washing Day at the Tipifamily. When your dreams are filled with the adventure of travelling one tends to forget earthly tasks like these 😊 We postponed it as long as we could, but at some point, you just run out of underwear. Then we had no choice but to do the laundry 😆 Luckily, we gave ourselves the luxury that is a washing machine. This way we can choose for ourselves when to wash our clothes, and not be forced to do it by hand or rely on a laundromat. I do so enjoy seeing freshly washed clothes fluttering in the wind. Overlooking a vineyard helped the view as well 💚  #tipifamily #followyourheart #openheart

Op drift

829061F0-DC5C-4C41-B199-2F01E0D8E3B5

Het kost me veel dit reizen. Waar ik tijdens de voorbereidingen als een verlossing naar uitkeek blijkt zwaarder te zijn dan ik me kon voorstellen. Ik heb zo hard gewerkt om te kunnen gaan dat ik totaal het gevoel met mijn lijf verloren was. Nu op reis trekt dat zwaar zijn tol op mij en het gezin. Ik voel me vaak onveilig, gespannen, onzeker, boos.

In het begin maakte ik me druk over onze voertuig combinatie die echt heel groot en zwaar is (15m lang en minimaal 7500kg zwaar) met maar weinig pk’s onder de motorkap (80) Ik zat voortdurend in spanning of we de volgende helling wel omhoog zouden kunnen komen. Of we niet achteropgereden zouden worden door een voortdenderende vrachtwagen die niet op tijd kom uitwijken. Schuldgevoel en schrik voor de reacties van mensen die achter ons in de file aan moesten sluiten om een berg op te komen.

Ook Angst om weggestuurd te worden van de plekken waar we de nacht door wilden brengen. Angst voor afwijzing.

Angsten voor tekorten. Financieel maar ook in basisbehoeften zoals water. Elke drie dagen moeten de tanks weer gevuld worden en waar haal je dat water telkens vandaan?

Op de oever van een rivier in Frankrijk werd ik s’nachts wakker en was bang dat de grond ons niet zou houden en we met de hele combi de rivier in zouden glijden.
De volgende ochtend herkende ik in die angst dat het niet om de letterlijke grond onder de camper ging maar om de figuurlijke grond onder mijn voeten.
Ik heb het gevoel op drift te zijn en dat maakt veel los.

Die dag langs de rivier besloot ik er wat aan te gaan doen. Onder aansporing van een post van Ralph Nelissen die mannen uitdaagde om nu in beweging te komen en niet langer uit te stellen besloot ik mee te gaan doen met de yoga van Tamara en suiker en koffie te laten staan zodat ik weer in contact kan komen met mijn lichaam en gevoelens weer gevoeld kunnen worden.

Mijn lijf reageerde met het loslaten van heel veel gif waardoor ik nauwelijks meer kon slapen van de onrust in mijn benen en een ontsteking in mijn kaak waardoor het allemaal nog iets moeilijker lijkt.

Toen ik vanochtend het stukje uit Maktub van Paulo Coelho las werd het me echt duidelijk wat nu mijn taak is. Niet het reizen maar het rusten. Wachten tot mijn ziel me weer heeft ingehaald. Wachten tot ik de signalen van mijn lijf weer kan voelen en durf te volgen. Wachten totdat de inspiratie die ons op dit pad heeft gestuurd weer tot leven komt. Stoppen met me verzetten en zijn met wat nu is. Het geeft nu al opluchting.

Timo